برای نوجوانان امروزی که وقت فراغتشان را بین وبگردی و تماشای جدیدترین فیلمهای روز در شبکه های ماهواره ای می گذرانند، دشوار است تصور کنند که بخش اعظم شخصیتهای کارتونی که رویاهای کودکان دهه شصت و اوایل هفتاد را شکل می دادند، همگی از خط تولید یک شرکت ژاپنی بیرون آمده بودند.

در دوران تحریم اقتصادی، جنگ و غرب ستیزی، شرکت ژاپنی نیپون فرصت یافته بود تا با محصولات ارزانترش، بازار برنامه های کودکان را در تلویزیون ایران به انحصار خود در آورد. کودکان ایرانی،داستانهای مشهور غربی همچون تام سایر، هکلبری فین، دور دنیا در هشتاد روز، بابا لنگ دراز و حتی افسانه ایرانی «سندباد بحری» را هم به روایت نسخه های ژاپنی نیپون می دیدند.

در کنار آنها، شماری از کارتونهای غربی هم (که بازمانده از دوران پیش از انقلاب یا نخستین سالهای پس از آن بودند و بسیاری از آنها گرایش آموزشی داشتند) به سهم یک ساعته کودکان از  تلویزیونی راه می یافتند که آکنده از اخبار و اعلامیه های جنگ بود.

این جیره رویاهای ارزان قیمت، روزی دو نوبت عرضه می شد؛ صبحها برای دانش آموزانی که بعدازظهر به مدرسه می رفتند و تکرارش در بعدازظهر برای کسانی که صبح، سر صف و کلاس بوده اند.

وقتی خاطرات کودکی را مرور می کنیم، نامهای بسیاری هستند که در یاد و حافظه ما جای باز کرده اند و هنوز به فهرست محبوبترین هایمان راه می یابند.

خانواده دکتر ارنست، رامکال، پرین، بچه های مدرسه والت، آن شرلی، سارا (پرنسس) کوچولو، بنر، نیک و نیکو، لوسی و مهاجران، آنت و قصه های آلپ و حنا، دختری در مزرعه ، پلنگ صورتی ، بامزی،تنسی تاکسیدو و چاملی ، مدرسه موشها، هادی و هدا، خونه مادربزرگه و علی کوچولو ، واتو واتو، پرنده اعجاب انگیز ، فوتبالیست ها ، ماجراهای گالیور ، سرندیپیتی، جزیره ناشناخته ، پت پستچی ، پروفسور بالتازار ، چوبین ، یوگی و دوستان ، باخانمان ، سندباد بحری ، بل و سباستین ، ماجراهای پینوکیو ، مزرعه سبزیجات ، رابین هود ، گوریل انگوری ، لوک خوش شانس ، سایمون در سرزمین نقاشی های گچی ، دهکده حیوانات و ...

به نظر شما کدام کارتون محبوبترین در دوران کودکیتان بوذه است ؟