دوهفته نامه دانستنیها پس از ده سال بار دیگر به پیشخوان روزنامه فروشی ها بازگشت.

سالها پیش که استاد ابوالقاسم حالت (شاعر نخستین سرود ملی جمهوری اسلامی) و  استاد جهانگیرپارساخو (پدر جدول ایران) در میان ما بودند، از سال ۱۳۵۸ تا حدود سال ۱۳۷۸ یک مجله پر مخاطب در ایران به چاپ می رسید، که رنگی بود و عنوان اولین مجله تمام رنگی ایران را یدک می کشید. (مثل همشهری که افتخار اولین روزنامه تمام رنگی را به خود اختصاص داده بود(

آن مجله که استاد حالت در آن احادیث امام علی را به نظم در می آورد و پارساخو معما و سرگرمی هایش را طرح می کرد، مجله ای نبود جز دانستنیها

دانستنیها که پول توجیبی های کودکی من هر ماه به خریدن آن می رسید! در آخرین سالهای دهه هفتاد (حدود ۱۰ سال قبل) از انتشار بازماند. حالا دوباره منتشر شده.

اینبار گروه مجلات همشهری متولی چاپ این مجله علمی و باسابقه ایران شده اند. وقتی نوشتم علمی ، منظورم گستره دانش و فناوری برای همگان بود، نه مجله ای علمی و دارای رتبه و مطالب دیپلم به بالا!

خلاصه. یادش بخیر آن روزها را که دانستنیها در شماره های مخصوص نوروزش می نوشت: بها استثنائا ۳۰۰ تومان! دوره جدید دانستنیها ی ۱۰۰ صفحه ای البته باز هم ارزان است. ۹۰۰ تومان! که به نظرم بسیار مناسب است. این مجله ی خواندنی که به صاحب امتیازی موسسه همشهری منتشر می شود، قرار است دانستنیها باز هم هر دو هفته منتشر بشود.

رونق انبوه مجلات و هفته‌نامه‌های زرد و برخورد با مجله‌های قلمرو اندیشه که به صورت مستقیم به سیاست و نقد جامعه نمی‌پردازند، نشان می دهد که حتی صداهایی که به صورت غیرمستقیم و با تبعیت از شعار «به در گفتم تا دیوار بشنود» به صورت جسته و گریخته کنایه‌های می‌زنند، تحمل نمی‌شوند. دنیای تصویر، به باور من ماهنامه سینمایی متفاوتی بود که گرچه روندی سینمایی داشت ولی روح حاکم در مجله، نقدهای غیر ایدئولوژیک و مستقل‌اش باعث افزایش حساسیت روی این مجله می‌شد. از سوی دیگر موفقیت دست اندرکاران این مجله در برگزاری مراسم سالانه جشن دنیای تصویر و گرد هم آوردن هنرمندانی از همه طیف‌ها، باعث برانگیختن حسادت‌هایی می‌شد. نظایر نقدهایی با ته‌مایه سیاسی در این مجاه فراوان بودند، به تازگی این مجله دو نقد درباره سینمای کره شمالی و سینمای استالینی منتشر کرده بود که هر ذهن آماده ای را مشتاق به «تعمیم« دادن این قدها به حال و هوای سینمای کشورهای « دیگر» می‌کرد.