چهره عادل فردوسی پور در همان لحظه آغاز برنامه نود این هفته از دلخوری او حکایت می کرد . آنهایی که طی سالهای فعالیت برنامه نود پای ثابت این برنامه صرفاً فوتبالی بوده اند ، هرگز چنین چهره ای را از مجری و تهیه کننده اکتیو آن سراغ نداشتند.
در حالیکه پیش از برنامه دوشنبه حرف و حدیث های فراوانی پیرامون سرنوشت جدال صدا و سیما و سازمان تربیت بدنی به گوش می رسید و گروهی از عقب نشینی صدا و سیما – بخوانید برنامه نود – و برخی از آشتی کنان طرفین خبر می دادند ، اما چهره عادل و بی تفاوتی ملموس وی رنگ و بوی آتش بس نداشت .
لابد شما نیز با ما هم عقیده اید که یکی از ضعیف ترین برنامه های نود سالهای اخیر ، همین برنامه ای بود که دیشب روی آنتن رفت .
فردوسی پور گرچه یکبار در ابتدا و یکبار نیز در انتهای برنامه وعده پرداختن به موضوع اختلافات اخیر در آینده را داد ، اما آنهایی که از اتفاقات پشت پرده و جلسات و مکالمات تلفنی مسئولان صدا و سیما و سازمان تربیت بدنی اطلاع دارند ، به ضرس قاطع می گویند که این داستان به صفحه پایانی خود نزدیک است .
تهیه کننده نود که پر واضح بود تحت تاثیر اتفاقات یک هفته گذشته ، جلوی دوربین قرار گرفته و برنامه اجرا می کرد ، بیش از هر کس دیگری از نتایج مذاکرات مسئولان دو جناح دیگر مطلع است . او می داند که بحث حذف نود هرگز مطرح نبوده و تنها موضوع مورد نظر سازمان تربیت بدنی تغییر رویکرد این برنامه است.
فردوسی پور که قرار بود از شب گذشته این تغییر رویکرد را به منصه ظهور بگذارد و حتی طبق شنیده ها طرحی ویژه در حمایت از تیم ملی پیاده کند ، با روی آنتن بردن برنامه ای که حالت قهریه داشت ، یک هدف را دنبال می کرد و آنهم مرتبط ساختن افت فاحش برنامه پربیننده نود با فشارهای سازمان تربیت بدنی بود و این موضوعی است که نه سازمان تربیت بدنی می خواهد و نه صدا وسیما .
بدیهی است که کارکرد یک برنامه ورزشی پربیننده نباید با مصالح ملی در تضاد باشد و اگر قرار است برنامه ای مثل نود برورزش و جامعه تاثیر بگذارد آن تاثیر می بایست مثبت و در جهت پیشبرد اهداف والای ورزش باشد.
از سوی دیگر تغییر رویکرد برنامه نود که خواسته منتقدان این برنامه است ، نباید مساوی باشد با افت این برنامه و نزول آن در حد دیگر برنامه های ورزشی سیما .