عینکهای آفتابی با شیشههای قهوهای توانایی جذب طیفهای نور با انرژی زیاد مانند نور ماوراء بنفش و آبی را دارند و برای استفاده معمولی مفید هستند البته ایراد استفاده از عینکهای با رنگ قهوهای این است که تا حدی در تشخیص رنگها ایجاد خطا میکند.
عینک آفتابی دارای شیشههای سبز رنگ نیز مناسب هستند. عینکهای آفتابی با این رنگ شیشه، بخش زیادی از نور آبی و طیفهای نور با انرژی زیاد را جذب کرده و دارای بهترین تفکیک تصاویر و بیشترین دقت در میان لنزهای رنگی هستند.
شیشههایی به رنگهای زرد و طلایی نیز قادر به جذب طیف نور آبی و فرکانسهای بالا با انرژی زیاد هستند. این شیشهها موجب روئیت اشیاء با وضوح بیشتر میشوند ولی تا حدی نیز موجب خطای دید و تغییر رنگ اشیاء شده و تنها برای اسکی توصیه میشود.
عینکهای آفتابی با رنگ قرمز و ارغوانی نیز باید در محیطهایی با پس زمینه سبز و آبی مانند جنگل و دریا استفاده شود. رنگ خاکستری نیز شدت نور را در تمام طیفها به طور یکسان کاهش داده، نور منعکس شده از سطوح درخشان را جذب میکند و برای رانندگی بسیار مناسب است زیرا نور انعکاس یافته از سطح جاده را به خوبی جذب میکند.
عینک آفتابی مناسب باید با توجه به شرایط و نیاز افراد انتخاب شود و عواملی از جمله رنگ مناسب شیشه عینک، میزان جذب اشعه ماوراء بنفش، توانایی پلاریزه کردن نور خورشید و صاف و شفاف بودن از خصوصیات یک عینک آفتابی مناسب است.
عینک آفتابی مناسب باید توانایی جذب 99 تا 100 درصد اشعه ماوراء بنفش را داشته باشد و میزان گذردهی اشعه UVدر آن کمتر از یک درصد باشد، عینک آفتابی علاوه بر نور ماوراء بنفش باید توانایی جذب حدود 80 درصد نور مرئی را داشته باشد تا از ورود بیش از حد نور به چشم جلوگیری کند.
عینکهای آفتابی تیره رنگی که قادر به جذب اشعه ماوراء بنفش نیستند، بسیار خطرناکند زیرا موجب باز شدن مردمک چشم شده که این امر موجب میشود نور ماوراء بنفش بیشتری به مردمک چشم وارد شده و میتواند موجب آب مروارید و بیماریهای قرنیه شود.
جنس عینک باید شیشه و یا پلیکربنات باشد. هیچ تفاوتی بین این دو جنس وجود ندارد و دارای ضریب شکست یکسان هستند. مزیت استفاده از عینک با جنس پلی کربنات، نشکن بودن آن است.