بدر فلک شرف خلیفه / چون زایر تربت حسین است

در صبح ازل ز مهر فطری/ نازان به محبت حسین است

فانی شده در زمان فوتش /ایام شهادت حسین است

وین حسن موافقت که گفتم /  بی‌شک ز عنایت حسین است

این از همه خوب‌تر که او را /  تاریخ شفاعت حسین است

شعر از محتشم

ز آن طشت پر زلخت جگر در مقابلش / پیدا بود که زهر چه کرده است با دلش

مظلوم چون علی و به مظلومیش گواه / آن پاره های دل، که بود در مقابلش

او حاصل نبوّت و بیداد دشمنان / از آب شعله خیز، شرر زد به حاصلش

عمر حسن ز عمر علی سخت تر گذشت / تا آن که مرگ آمد و حلّ کرد مشکلش

از ورطه ای که بود کران تا کران ملال / موجی زد و رساند، شهادت به ساحلش

هر مرد راست محرم دل همسرش، ولی / غربت ببین که همسر او گشته قاتلش

از زهر، پاره پاره و از صبر، ریز ریز / قرآن برگ برگ شهادت بود دلش

چشمش به لطف اوست "مؤید" که دم زند / گاه از مصائب وی و گاه از فضائلش

"سید رضا موید"