بوی گل بامداد نوروز
نویسنده: سید علیرضا شمس نیا - شنبه ٢۸ اسفند ۱۳۸٩
برخیز که میرود زمستان / بگشای در سرای بستان
نارنج و بنفشه بر طبق نه / منقل بگذار در شبستان
وین پرده بگوی تا به یک بار / زحمت ببرد ز پیش ایوان
برخیز که باد صبح نوروز / در باغچه میکند گل افشان
خاموشی بلبلان مشتاق / در موسم گل ندارد امکان
آواز دهل نهان نماند / در زیر گلیم و عشق پنهان
بوی گل بامداد نوروز / و آواز خوش هزاردستان
بس جامه فروختست و دستار / بس خانه که سوختست و دکان
ما را سر دوست بر کنارست / آنک سر دشمنان و سندان
چشمی که به دوست برکند دوست / بر هم ننهد ز تیرباران
سعدی چو به میوه میرسد دست / سهلست جفای بوستانبان
برخیز که میرود زمستان
نویسنده: سید علیرضا شمس نیا - سهشنبه ٢٧ اسفند ۱۳۸٧
برخیز که میرود زمستان / بگشای در سرای بستان
نارنج و بنفشه بر طبق نه / منقل بگذار در شبستان
وین پرده بگوی تا به یک بار / زحمت ببرد ز پیش ایوان
برخیز که باد صبح نوروز / در باغچه میکند گل افشان
خاموشی بلبلان مشتاق / در موسم گل ندارد امکان
آواز دهل نهان نماند / در زیر گلیم و عشق پنهان
بوی گل بامداد نوروز / و آواز خوش هزاردستان
بس جامه فروختست و دستار / بس خانه که سوختست و دکان
ما را سر دوست بر کنارست / آنک سر دشمنان و سندان
چشمی که به دوست برکند دوست / بر هم ننهد ز تیرباران
سعدی چو به میوه میرسد دست / سهلست جفای بوستانبان
