١) عمده ترین عوامل جرم زدای موجود در دهان شویه ها، شامل این موارد است: فنل، آمونیاک، الکل، روغنهای فرار و ترکیبات ید.
۲) از مهم ترین نکات درباره دهانشویهها این است که استفاده نابجا از آنها ممکن است موجب پنهانسازی پوسیدگی دندان و در نتیجه تأخیر در درمان بیماریهایی مانند التهابات شدید لثه و عفونتهای چرکی دهان و لثه شود.
۳ ) در صورتی که پس از مسواک زدن کامل، بوی بد از دهان خارج شود، تشخیص بیماریهای لثه ارزش دارد. در این شرایط نباید آن را با دهانشویههای معطر پوشاند و باید به دندانپزشک مراجعه کرد.
۴) فلوراید، در برخی دهانشویهها، ماده اصلی است و در برخی دیگر جزیی از فرمولاسیون دارویی برای پیشگیری از پوسیدگی دندان است.
۵) برخی دندانپزشکان به عنوان درمان کمکی برخی از بیماریهای دهان و دندان یا پاک سازی و بهبود پس از جراحیهای دهان و دندان، دهانشویههای حاوی آب اکسیژنه یا سرم شستشو تجویز میکنند.
۶) مصرف درازمدت دهانشویههای اکسیژنه موجب تحریک بافت نرم، از دست رفتن کلسیم سطوح دندانها و رویش موهای سیاه روی زبان میشود.
۷) ستیل پیریدینیوم از محلولهای دهانشویه است که می توانید برای ضدعفونی یا خوشبو کردن دهان خود، ۲۰ قطره از آن را در نصف فنجان آب حل کنید و هر سه ساعت یک بار، دهانتان را با آن بشویید.
۸) کلرهگزیدین از دیگر محلولهای دهانشویه است که میتوانید روزی دو بار، در صبح و شب، پس از مسواک زدن مقداری از آن را به مدت ۳۰ ثانیه در دهان قرقره کنید. این محلول برای ضدعفونیکردن و التیام بخشیدن به التهابات لثه و زخمهای مخاطی دهان مانند آفت به کار میرود.
۹) برای تأثیر بهتر دهانشویهها، پس از استفاده کردن از آنها، تا ۵ دقیقه از شستن دهان و نوشیدن مایعات پرهیز کنید.
۱۰) تهوع، استفراغ، دردهای شکمی، تنگینفس و اختلال هوشیاری از عوارض بلع اتفاقی کلرهگزیدین و ستیل پیریدینیوم است که باید بلافاصله با مرکز فوریتهای پزشکی تماس گرفت.