محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران سه شنبه شب در شبکه دوسیما مصاحبه زنده و مستقیم داشت و به سوالاتی درباره موضوعات داخلی و خارجی پاسخ گفت.

البته به نظر می رسد این سوالات هماهنگ شده بود و آقای مجری معروف تنها وظیفه یادآوری سوالات را برعهده داشت نه اینکه به عنوان نماینده افکار عمومی و در مقام یک مصاحبه گر ، پرسش هایی را مطرح و مردم را در کشف واقعیت کمک کند!
با توجه به این که سوالات زیادی در افکار وجود دارد که متاسفانه در رسانه "ملی" طرح نشد و رئیس جمهور هم توضیحی درباره آنها نداد ، بی مناسبت نیست بخشی از این سوالات را در اینجا طرح کنیم و اعلام آمادگی نماییم برای انتشار پاسخ آنها از سوی مسوولان محترم دولت!
*  آقای رئیس جمهور ! شما سال گذشته وعده حتمی دادید یارانه ها "حداقل دو برابر" می شود ؛ این وعده چه شد و این افزایش چه زمانی اتفاق می افتد؟ امسال هم از ظرفیت سه برابر شدن یارانه های نقدی سخن گفتید ؛ مبنای این وعده ها در حالی که دولت در تخصیص همین میزان یارانه های فعلی هم مشکل دارد چیست؟
* شما در جریان آزادی سه شهروند آمریکایی در سال جاری و پارسال ، تلاش های زیادی کردید و به رسانه های خارجی گفتید که از منظری انسان دوستانه در صدد آزادی انها هستید.
با توجه به این که شما رئیس جمهور ایرانی ها هستید و نه آمریکایی ها ، ضمن نکوداشت اقدام انسانی شما برای آزادی این اتباع آمریکایی ، این سوال مطرح است که چه اقداماتی برای آزادی ایرانیان محبوس در آمریکا داشتید و همچنین سایر ایرانیانی که در زندان هستند؟
* در دوران ریاست جمهوری شما ، هوای شهرهای بزرگ به شدت آلوده تر از قبل شد و میزان مرگ و میر ناشی از آن بالاتر رفت. از جمله علل این آلودگی را سوخت نامناسب تولید داخل عنوان کرده اند. در این باره چه می گویید؟
* چرا پروژه هایی را قبل از این که موعد فنی شان برسد افتتاح کرده و جان انسان ها را بعضاً به خطر انداخته اید؟ به عنوان مثال افتتاح فاز سوم واحد بنزین سازی پالایشگاه آبادان که منجر به کشته و زخمی شدن تعدادی از هوطنانمان شد.

* گاهی در خبرها می خوانیم که دولت شما کمک های چند میلیون دلاری به کشورهای مختلف جهان را تصویب کرده است. این درحالی است که خود ایران بیش از بقیه به این پول نیاز دارد. علت این کمک ها و نفعی که برای ایران دارند را توضیح دهید و نیز بفرمایید که آیا همه این معاهدات مساعدتی ، آن طور که در قانون اساسی آمده به تصویب مجلس می رسد یا خودسرانه انجام می شود؟
* چرا در دولت شما افراد دو تابعیتی - بر خلاف نص صریح قانون - حکم می گیرند؟ از جمله آقای حمید مولانا که دارای تابعیت آمریکاست  از شخص جنابعالی حکم مشاورت ریاست جمهوری گرفت و نیز آقای خاوری با تابعیت کانادا که در دولت شما به عنوان مدیرعامل بزرگ ترین بانک جهان اسلام منصوب شد؟
* چرا در طول سال های ریاست جمهوری تان برای یک بار هم که شده ، لایحه بودجه سالانه کشور را سر موقع تقدیم مجلس نکردید و همواره تاخیرهای زیادی داشتید؟ آیا تعمدی در این باره وجود دارد؟
* علت بازی با نرخ ارز در دولت شما چیست و چه کسانی با چه منافعی پشت سر این ماجرا قرار دارند؟
* چرا برخلاف وعده های داده شده ، پس از اجرای طرح هدفمندی یارانه ها، قیمت کالاها و خدمات به میزان زیادی افزایش یافته است؟ مگر شما نگفتید که افزایش قیمت ها ناچیز خواهد بود؟ 6 درصد ادعایی شما درباره افزایش قیمت ها مستند به چیست؟!
* شما در شب هدفمندی یارانه ها در یک گفت و گوی مستقیم تلویزیونی گفتید که تا چند ماه آینده قیمت برخی از کالاها پایین خواهد آمد. لطفاً لیست کالاهایی که قیمت شان پایین است را اعلام بفرمایید.
* دلیل همراهی پسر و عروس آقای رئیس جمهور و نیز برخی از اعضای خانواده آقایان مشایی و بقایی و دیگران در در سفر اخیر به نیویورک چه بود؟ به چه دلیل هیات 100 نفره، ایشان را در این سفر همراهی می کردند؟ چرا برای دختر ، داماد و نوه تان هم تقاضای ویزا کرده بودید؟ هزینه های هیات همراه شما و مخصوصاً افراد غیر مرتبط چقدر بوده است و آیا این اقدام شما با شعار ساده زیستی و حراست از بیت المال همخوانی دارد؟
* رابطه فروش خودروی شما به قیمت دو میلیارد تومان و دستگیر شدگان یکی از مناطق آزاد چه بوده است؟
* چرا از مصاحبه اختصاصی با خبرنگاران مطبوعات و رسانه های ایران به جز روزنامه ایران ، خبرگزاری دولت  و صداوسیما خودداری می کنید؟ چرا فقط با خارجی ها مصاحبه اختصاصی  می کنید؟ آیا شما فقط در برابر رسانه ها و افکار عمومی غرب پاسخگو هستید؟!
* چرا بعد از چند سال که می گفتید اسامی مفسدان اقتصادی در جیب تان است سرانجام لیستی را به قوه قضاییه دادید که مشخص شد نام افرادی در آن است که یا اصلاً موردی نداشتند، یا پرونده شان در دست بررسی است و یا حتی حکم شان هم صادر شده است؟!

* شما که در اوائل ریاست جمهوری خود می گفتید که حتی اگر اعضای خانواده تان هم تخلف کند باید مورد رسیدگی قرار گیرد ، چرا وقتی نوبت به رسیدگی به برخی از همکاران بسیار نزدیک تان در دولت شد ، کابینه را خط قرمز نامیدید و قوه قضاییه را از برخورد با دوستانتان برحذر داشتید؟
* سال هاست که از طرح های خود برای مدیریت جهان سخن می گویید . بالاخره کی می خواهید از جزئیات این طرح پرده برداری کنید؟
* سال گذشته به مجمع عمومی سازمان ملل پیشنهاد دادید که دهه آینده را دهه همکاری در اداره جهان بنامند. از این پیشنهاد - که البته پیشنهاد خوبی هم بود - هیچ استقبالی نشد . با این حال امسال بار دیگر این پیشنهاد را مطرح کردید. چرا وقتی موضوعی را تحویل نمی گیرند ، دوباره آن را مطرح می کنید؟ آیا این کار سبک کردن ایران نیست؟
* چرا سرعت اینترنت در ایران ، در رده های پایانی جهانی قرار دارد؟ آیا این وضعیت در شأن ملت ایران است؟ آیا با این زیرساخت می خواهیم کشور اول منطقه در سال 1404 شویم؟!
* چرا بدون کارشناسی طرح آتیه نوزادان با اختصاص یک میلیون تومان برای هر نوزاد را با تبلیغات فراوان  اجرا و سپس بدون سر و صدا منتفی کردید؟
*...
البته بدیهی است سوالات بی پاسخی که ملت ایران از رئیس جمهور دارد به همین چند مورد ختم نمی شود و سوالات فوق مشتی نمونه خروار است از این پرسش های بی پاسخ!
راستی اگر قرار است در مصاحبه های تلویزیونی رئیس جمهور ، سوالات جدی مطرح نشود ، آیا بهتر نیست مجری از این برنامه ها حذف شود؟!

دوشنبه بار دیگر برنامه نود بر روی آنت رفت و این بار نیز فردوسی پور که منتظر کوچکترین فرصتی است که کاسه داغتر از آش شود، انتخاب اعضا هیئت مدیره استقلال و پرسپولیس را بهانه خوبی یافت تا با جسارت همه چیز را زیر سوال ببرد
در اینکه افراد انتخاب شده در هیئت مدیره این باشگاه ها  شایستگی این سمت را دارند یا خیر جای بحث دارد و باید استدلال های وزیر محترم ورزش را هم شنید اما اینکه چرا باید به فردی مانند فردوسی پور اینگونه میدان داده شود که هر چه می خواهد بر سر زبان بیاورد و همه را از تیغ متلک های خود بگذراند؛ جای بسی تامل دارد.
عادل فردوسی پور در برنامه شب گذشته خود با دعوت از میهمانان تلفنی که اکثرا هم رای با خودش بودند سعی کرد جهت برنامه را به همان سمتی نیل دهد که می خواهد.
در این مقاله نمی خواهیم به دنبال اثبات شایستگی و یا عدم شایستگی اعضا منتخب هیئت مدیره استقلال و پرسپولیس باشیم بلکه به دنبال این هستیم به مسئولان سازمان صدا و سیما گوشزد کنیم به هر فردی به اندازه ظرفیت و جنبه اش فضای کار دهید.
سید محمد حسینی را که همه میشناسیم!
همان مجریی که سالها در صدا و سیمای ملی و در شبکه 5 سیما با فکاهی ها و برنامه های طنز خود سعی داشت شادی را میهمان خانه های ایرانی ها کند!
اما نباید فراموش کرد که هر کس ظرفیتی دارد. از هرکس باید به اندازه جنبه و شخصیتش توقع داشت. به هر کس باید به اندازه ظرفیتش بها داد.
به نظر می رسد این روزها بیش از ظرفیت و اندازه به فردوسی پور در سیمای ملی بها داده می شود. فردوسی پور در برنامه اش هیچ خط قرمزی ندارد و برایش مهم نیست در پشت خط ارتباطی اش چه کسی سخن می گوید!!!
نمونه های بسیاری از گستاخی های او به یاد داشتیم تا اینکه دی شب همین رفتار با سردار رویانیان، مدیرعامل باشگاه پرسپولیس و رسولی نژاد عضو هیئت مدیره باشگاه استقلال نیز صورت گرفت. جالب اینجاست دهقان نمایند مجلس که از مخالفان انتخاب اعضا هیئت مدیره این 2 باشگاه بود بارها و بارها می تواند بروی خط بیاید و در برابر رویانیان ایستادگی کند اما رسولی نژاد که سعی داشت با منطق حرف بزند و با فردوسی پور بحث منطقی راه بیندازد به سرعت با مغالطه عجیب فردوسی پور روبرو شد و بدون خداحافظی از روی آنت خارج می شود
به راستی بحث منطقی با کسی که هیچ سررشته ای از منطق ندارد و خود استاد مغالطه است چه فایده ای دارد
بر خود لازم می دانم در پایان این مقاله جمله جناب رسولی نژاد را بار دیگر تکرار کنم:
متاسفم برای جناب ضرغامی و سیمای ملی که به چنین کسانی اجازه دور برداشتن می دهند.

این دو روز تعطیلی فرصتی بود که سفری به الموت داشته باشیم روز جمعه ساعت هفت و نیم به سمت قزوین حرکت کردیم نرسیده به قزوین راه الموت را در پیش گرفتیم راه پر و پیچ و خم و بسیار زیبا که پس از طی 65 کیلومتر به دو راهی الموت و اوان رسیدیم به سمت دریاچه اوان ده کیلومتری رانندگی کردم تصویر بدیع دریاچه نمایان شد جای همگی خالی ناهار اونجا در کنار دریاچه بودیم فردی از اهالی آدرس هفت چشمه را داد پس از طی پانزده دقیقه پیاده روی به آنجا رسیدیم یک بهشت کوچک بعد از آن به سمت الموت حرکت کردیم و غروب انجا رسیدیم خانه یکی از اهالی را اجاره کردیم و استراحت کردیم صبح زود به سمت قعله الموت حرکت کردیم 3000 متر پیاده روی واقعا جای دیدنی بود پس از دیدن عصر شنبه نیز تهران برگشتیم به شما توصیه میکنم حتما یک سفر به این نقاط دیدنی داشته باشید